Јовановски: „Илузија е бегство од реалноста и креирање на свој свет“
19.09.2004 00:00
Видео: 56K | Dual ISDN
|  | | „Комплексна е структурата на филмот, но најмногу зборува за насилството во семејството, за распадот на семејството“ | | | |
Песната во шпицата на филмот има свој бекграунд, ја пееле македонците кога ги трпале во возови од Егејска Македонија, ја пееле од прозорите. Таа е многу позната песна, изјави Владо Јовановски, актер. Што е Илузија? Тоа е насловот кој се избори да остане како наслов. Инаку работниот наслов на филмот беше „Години на надеж“. „Илузија“ најмногу кореспондира со потребата на главниот лик, нашата звезда Марко Ковачевиќ, со бегството од тортурите кои се вршат врз Марко Трифуновски во филмот, а Марко Ковачевиќ во животот. Бегството од таа реалност и креирање на некаков свој свет, тоа е главната идеја. Инаку филмот изобилува, за жал, со насилство и глобален тероризам. Значи ли тоа дека семејната траума и семејниот мини-тероризам е причина за насилството кое што се јавува? Насилството не доаѓа со помпа и со фанфари на големи врати. Насилството најверојатно почнува кога близок на близок ќе дигне рака, како татко на син, брат на сестра. Комплексна е структурата на филмот, но најмногу зборува за насилството во семејството, за распадот на семејството. За среќа ова е ретко како еден македонски филм, кој се дрзнува и има храброст да коментира настани од денешна Македонија, од пост-Охридска Македонија. Како го доживеа Торонто и Фестивалот, тоа е една смотра, саем на презентација на филмските остварувања кои треба да бидат пуштени во кино салите? Торонто нема европски карактер, тој е повеќе дистибутивен фестивал. После Кан се третира за еден од најзначајните фестивали, затоа што го зима најдоброто од сите светски фестивали. Ние бевме учесници во програмата како Дискавери, програма која открива млади талентирани режисери. Филмот помина многу добро, имаше три проекции, на кои беа заинтересирани сите можни дистрибутери и новинари. Излегоа убави критики, филмот имаше две промоции за публика. Реакциите и коментарите беа прекрасни и на филмот би му посакал се најдобро. Драго ми е што се појави, што го скршивме тој мраз, помина првиот фестивал. Нашата јавност најверојатно знае дека филмот го канат во официјална конкуренција во Токио следниот месец. Од 350 филмови, е одбран меѓу 16 или 18 филмови, во натпреварувачка конкуренција, каде што фестивалот изречито бара да биде присутен главниот глумец во филмот, а тоа е Марко Ковачевиќ. Балканкан, Прашина се се тоа ликови околу кои се врти овој настан. Кога Валдо ќе биде во некоја главна улога? Дај боже, но тоа што тие улоги со Божја помош се изборуваат да бидат значајни, тоа јас не сум крив. Уплав ме фаќа дека треба да се прават нови претстави. Овој филм е правен за една изгубена генерација во транзиционото време во кое припаѓам и јас, но го молам Бога да им даде шанса или барем и сите ние да припомогнеме барем децата да имаат подобра иднина. Уште кога го добив ангажманот и го прочитав сценариото, сватив дека сите ние околу треба да припомогнеме со насилството. Таа искреност, тоа другарство што пробива, го препознаа во светот. Светот не можеме да го придобиеме со копии од богати холивудски филмови, туку ако се обидеме да бидеме искрени за работи што нас не мачат. Зошто режисерот Ристевски остана надвор, тоа е приватна одлука или дел од економско-културното емигрирање на македонската интелигенција? Бројна е македонската заедница во Канада. Сретнав многу луѓе, повеќето беа млади уметници што се обидуваат да добијат филм, сценарио. Многу луѓе што живеат таму, си ја бараат среќата таму. Режисерот самиот ќе треба да си го прашате, тоа се лични работи, тој е среќно оженет таму, месец ипол живее во Ванкувер.
|