Музичари од целиот свет го учат Македонскиот фолклор

Виолета Кожинкова	Коментари (1)

Роберт Викери

Професори на универзитетот „Стендфорд“, музичари и предавачи на балканската култура, сите дојдоа во Македонија да учат како се свират зурла и тапани, но и да научат како се игра „Елено моме“ и „Пајдушко“. Некои се вистински експерти, како брачниот пар, Роберт и Дорис Викери кои доаѓаат од САД.

„Јас играм дваесет и пет години, а Роберт игра четириесет“, вели Дорис Викери, музичар од САД.

„ Играта доаѓа од земјата, многу е стара, традиционална и тоа ја прави посебна. Ние сме од Санта Барбара, Калифорнија. Секоја среда во парк носиме храна и вино и цела ноќ играме македонски ора“, раскажува Роберт Викери од САД.

И професорот Мајкл Гинсбург од САД е вистински амбасадор на македонската култура. Тој е фасциниран од македонските ора, особено од „Тешкото“.

„Ми се допаѓа токму тој атлетски аспект од орото. Ми се допаѓа ритамот што е различен од оној на Западот и секогаш ме фасцинирало да го проучувам тој ритам“, вели Гинсбург, директор на етно фестивалот „Голден фест“, Њујорк.

Седумдесетината странци во Берово дојдоа на семинарот што веќе пет години го организира музичарот Горан Алачки.

„ Тоа пред се луѓе кои во своите земји на своите универзитети и здруженија каде што членуваат ја негуваат балканската музика, а пред се македонската“, вели Алачки.

Македонската музика странците ги пленува со едноставноста и емоцијата што трепери од секој стих.

„Ја совладуваат не е важно дали е тапанот, виолината или хармониката, битен е јазикот, ритамот кога ќе биде совладан во глава тогаш е многу полесно“, вели Бајса Арифовска, предавач на семинарот.

Оваа година во Македонија дојде и групата „Вилиџ хармони“, која го негува госпел пеењето, но Американците добро се снајдоа и со македонската музика.

„Прекрасна мелодија, прекрасна игра. Јас балканските танци ги играм од мојата деветта година и целиот мој живот ми помина во игра“, вели Мери Кеј Брас, група „Вилиџ хармонони“ - САД. Некои од учесниците на семинарот на шега велат дека многумина од нив македонскиот фолклор го познаваат подобро од самите Македонци.

„Пред десетина години во Скопје имаше повеќе од 76 ансамбли, сега ги има седум, тоа јасно покажува дека не се води доволно грижа за фолколорот“, вели Сашко Кузаревски, КУД „Орце Николов“ - Скопје.

Малите градови многу подобро ја чуваат нашата традиција, а ние понекогаш подзабораваме какво богатство се крие во македонскиот фолклор. Блазе си ни што странците секогаш се тука да не потсетат колку вредиме.

За печатење

Прати по e-mail

Порака до авторот

Разгласи